Zaciemnienie

W nocy na Wyspie Świętego Ludwika (Paryż, 2014) © Marek Wittbrot

Nasze usta mówią coraz więcej

wciąż niepewne zdania i języka

 

Nasze oczy widzą coraz więcej

wciąż niepewne ducha swego ciała

 

Nasze ręce tworzą coraz więcej

wciąż niepewne wiecznego posłania

 

Nasze mózgi wiedzą coraz więcej

wciąż niepewne swoich możliwości

 

W tłumie udajemy sobie obcych

w śmierci wykluczamy się z obiegu

 

Nasze czyny czas za nas rozgrzeszy

w świecie który minął mija minie


Jeśli przyjdzie Mesjasz to nas zbawi

jeśli wzejdzie Światłość to nas spali 

Eugeniusz TOMAN

Eugeniusz Toman – pilot, dziennikarz, animator kultury, autor opowieści lotniczych: Podniebni żołnierze (2015); Boski Order (2020). Ostatnio na łamach „Latarni Morskiej” (www.latarnia-morska.eu) zaprezentowano jego opowiadanie Śmierć nadleciała z Bagicza, ukazały się również omówienia książek i wiersze, które publikuje rzadko i niechętnie. Wiersz Zaciemnienie pochodzi z tomiku w maszynopisie Kometa mknie obok. Wiersze z lat 1976-1984. Nazwisko literackie Toman przyjął po pradziadku; jego żoną jest poetka Teresa Tomsia, która – jak wyjaśnia autor – utrwaliła już w literaturze jego nazwisko. Mieszka w Poznaniu.

Recogito, rok XXI, kwiecień 2020