W pół światku jedna ręka zostaje w świetle, druga w mroku
Więcej Z półświatkaKategoria: Sacrum profanum
pustki
nagle wielkie pustki nastały po wszystkim – zamilkły pliszki
Więcej pustkiCiągle wierzę w życie – i inne wiersze
wokół nas tak wiele śladów
Więcej Ciągle wierzę w życie – i inne wierszedlaczego
są ludzie których nikt nie widział
Więcej dlaczegoOpowiem wam o szczęściu jakie mnie spotkało
W górach Karpatach spotkałam szczęście wśród potoków rwących
Więcej Opowiem wam o szczęściu jakie mnie spotkałoDroga
Nikt nie wydobędzie ze mnie
czarnej kopaliny wiekuistej skargi
trifolium repens
jakie to szczęście, że zawsze można
zacząć poszukiwanie od nowa
