(Trzepot wzlotu się wznosi, kojący zgiełk skrzydeł,
To trzepot skrzydeł wielkich ptaków śmierci,
Plusk czarnych skrzydeł nad wodami śmierci)
Kategoria: Sacrum profanum
Rozpacz
Tam, gdzie nie ma nadziei, są groby.
Więcej RozpaczSplendor Boga i inne wiersze
Nie śpię, czuję na sobie dotyk runa mroku, a nie dnia.
Więcej Splendor Boga i inne wierszeMoja poezja i inne wiersze
Na ścieżkach gdzie wiatr zaciera ślady stop Boga
Rodzi się moja poezja
Dowody (na istnienie Boga)
A piękno?
Nieskończoność piękna?
A dobro?
Niepomierność dobra?
Zdrada
Zdeptane, zdradzone, zniszczone, pogrzebane bywają nie tylko ideały, lecz i to, co niemal fizycznie z nimi się splata.
Więcej ZdradaCzas rzeki (III)
Kwitnące, całe w bieli, pochylone nad wodą gładką i śliską, owocowe drzewo.
Więcej Czas rzeki (III)