![](https://www.recogito.eu/wp-content/uploads/2021/11/Paryz-po-deszczu-2-300x139.jpg)
W moim dzisiejszym kazaniu z okazji Wszystkich Świętych zacytowałem francuskiego pisarza urodzonego w Paryżu (miejsce zobowiązuje), jednego z najwybitniejszych pisarzy katolickich XX wieku, Georgesa Bernanosa (1888-1948). W Polsce znany jest głównie z takich powieści jak Pod słońcem szatana czy Pamiętnik wiejskiego proboszcza.
![](https://www.recogito.eu/wp-content/uploads/2021/11/Paryz-po-deszczu-3-140x300.jpg)
W ciągu sześćdziesięciu zaledwie lat swego życia ten francuski katolik widział Europę nękaną mrokiem I wojny światowej i zawieruchą hiszpańskiej wojny domowej. Później, w czasie II wojny światowej, zmuszony był oglądać rozpruwanie wnętrzności swojej ojczyzny jako uchodźca w Ameryce Południowej. Sam, w okopach nad Sommą i pod Verdun, doświadczył ran wojennych, których ślady nosił do końca życia. Wszystko to uwiarygodniało jego stwierdzenie: „Przyszło mi żyć w obrzydliwych czasach”.
Jednak powieści Bernanosa nie zadawalają się li tylko demaskowaniem głębi zła jakie istnieje na świecie. Autor wskazuje też na światło, które nieustannie przeszywa tę ciemność. Jest nim świętość!
![](https://www.recogito.eu/wp-content/uploads/2021/11/GEORGES-BERNANOS-annees-40-Bresil-bis-300x252.jpg)
Według Bernanosa świętość stanowi wyzwanie najwyższe. „Albo to, albo utrata siebie – pisze. – Nasz Kościół jest Kościołem Świętych. Jeżeli ktoś przychodzi do niego z podejrzliwością, ujrzy jedynie zamknięte drzwi, ogrodzenia i okienka kasowe; coś na kształt żandarmerii duchowej. Ale nasz Kościół jest Kościołem Świętych. By stać się świętym, który biskup nie oddałby swojego pierścienia, mitry i pastorału? Który kardynał nie oddałby swojej purpury. Który papież – białej szaty, kamerzystów, Gwardii Szwajcarskiej i całej doczesnej potęgi? Któż z nas nie chciałby wyruszyć w tę wspaniałą przygodę. W rzeczy samej – świętość jest przygodą, wręcz jedyną przygodą jaka istnieje. Kto to zrozumiał, ten dotarł do sedna wiary katolickiej”.
Stanisław STAWICKI
Paryż, 1 listopada 2021 roku
Ks. Stanisław Stawicki. Pallotyn. Urodził się w 1956 roku w Kowalu. Wyższe Seminarium Duchowne w Ołtarzewie ukończył w 1982 i w tym samym roku przyjął święcenia kapłańskie. Przez wiele lat pracował na misjach w Rwandzie i Kamerunie (1983-1999), gdzie pełnił stanowisko mistrza nowicjatu (1990-1999). W roku 2003 na Wydziale Teologicznym jezuickiego Centre Sèvres w Paryżu obronił swoją pracę doktorską Współdziałanie. Pasja życia. Życie i działalność Wincentego Pallottiego (1795-1850), założyciela Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego. Przez trzy lata (do października 2011 roku) prowadził Międzynarodowe Centrum Formacji Pallotyńskiej „Cenacolo” przy Via Ferrari w Rzymie. W kwietniu 2012 roku został dyrektorem Pallotyńskiego Centrum Formacyjnego „Genezaret” w Gomie (Demokratyczna Republika Konga). W latach 2014-2017 był sekretarzem Zarządu Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie. Od 2017 do 2020 roku był kustoszem kościoła Santissimo Salvatore in Onda w Rzymie. Od grudniu 2020 do lipca 2021 pracował w bazylice Matki Boskiej Królowej Pokoju w Jamusukro, od 1983 roku stolicy konstytucyjnej Wybrzeża Kości Słoniowej. We wrześniu 2021 rozpoczął pracę w parafii Świętego Jakuba i Świętego Krzysztofa w Paryżu.
Recogito, rok XXII, listopad 2021